Hoe gaat het nu…

Lieve mensen,

allereerst ben ik blij dat jullie deze weblog hebben gevonden en er steun in vinden. Liever zou ik zien dat dit allemaal niet nodig zou zijn, maar helaas, er lopen nu eenmaal narcistische moordmachines rond op deze wereld.

Voor mij is het nu 5 maanden geleden dat ik hem verliet. En nog steeds komen er af en toe smsjes binnen, met de gekste dingen: wil jij dat en dat nog even kopen voor mij (ja echt), ik snap nog steeds niet waarom je weg bent, zullen we vanavond uit eten gaan, heb je een ander, hou je nog van me, ik mis je, ik ben zo alleen, kan niet leven zonder jou enz.

Dat smsje van het kopen, deed me echt heel erg pijn. Hoe durf je zoiets te doen?! Er kwam zoveel naar boven bij me, en toen voelde ik dat er kennelijk toch nog een restje sympathie voor hem had gezeten in mijn hoofd. Eerst dacht ik nog wel eens: hij heeft kennelijk een psychische stoornis en daar kan hij niks aan doen, daar kies je niet voor. Maar na dat smsje denk ik er heel anders over! Nu haat ik hem zo erg, iemand die zo vreselijk blijft doen, daar heb ik geen enkele sympathie voor. Eerst nog wel eens huilbuien gehad af en toe, nu is dat over.

Wat me ook opviel, is dat hij alleen maar over zichzelf praat. Geen enkel smsje waarin hij vraagt hoe het met mij gaat! Geen enkele spijt of sorry! Hij heeft totaal geen gevoel, geen geweten, het is geen mens. Een bloedzuiger, een stakker, een triest figuur en dan blijf ik nog netjes.

Verder gaat het met mij goed. Voel me gelukkiger dan ooit, en ben hard bezig die verloren jaren in te halen. Geniet van alles om me heen. Heb nu ook nog wel eens tranen, maar dan van blijdschap, als ik zie hoe mooi het leven kan zijn en wat er allemaal voor leuks is, wat ik toen allemaal heb moeten missen. Dat gemis voel ik nog heel erg, maar probeer het in iets positiefs om te zetten door nu dubbel zoveel te genieten.

Het voelt ook een beetje alsof ik jarenlang in een tunnel zat. Alleen hij was in die tunnel, zijn commando’s schalden door de tunnel, weerkaatsten keihard terug, maakte me helemaal gek in mijn hoofd, maakte me aan het schreeuwen en gillen en huilen door hoe hij me behandelde en het bloed onder mijn nagels vandaan haalde, en verder was ik blind en doof voor alles wat er buiten was. Alsof ik vrij ben, na jarenlange gevangenisoplsuiting.

Nooit had ik gedacht dat ik echt gelukkig zou kunnen zijn, dat er ook geluk voor mij is weggelegd in deze wereld. Een jaar geleden had ik mijn situatie nu nooit durven voor te stellen. Het kon gewoon niet, dacht ik. Onmogelijk. Maar het onmogelijke blijkt mogelijk. Alles is mogelijk, op wat voor manier dan ook, vroeger of later, linksom of rechtsom.

Ik hoop dat jullie dat ook zullen inzien en dat jullie allemaal de kracht vinden om die narcist te verlaten! En dan negeren, negeren, negeren! En volop van het leven kunnen gaan genieten!

Blijf vooral reageren, zodat we elkaar kunnen steunen!

Liefs Sylvia

26 reacties op “Hoe gaat het nu…

  1. Dank je wel!
    Ik herken een hoop……:-(
    Ik ben een maand van hem af.
    Maar hij blijft tot nu toe rustig…maar ik ben OP van de zenuwen.

    • Dat kan uren, dagen of zelfs weken zijn… Verschrikkelijk. En maar tegen hem praten, en gewoon geen antwoord krijgen, geen enkel woord of zucht of blik.

      Moet hier ook ineens weer aan denken: hij ging eens languit op de vloer liggen, ik weet niet meer precies waarover we weer ruzie hadden. En maar zielig mompelen, dat hij zo zielig en eenzaam was en hij alleen zal sterven en niemand heeft en dat ik hem ook niet wil blablabla. En na maanden nog klagen dat de sleutel niet meer goed paste in het slot van de voordeur. Ik was een keer zo vreselijk boos geworden dat ik die deur net iets te hard had dichtgeknald. Hij kon me echt ZO woedend maken dat ik dingen deed die een normaal mens niet zou doen. Ik heb ook de meest vreselijke scheldwoorden naar hem geroepen. Dat kwam ook doordat we ruzies nooit konden uitpraten, want zo goed als ze zijn in acteren, zo slecht zijn ze in communiceren. Ze reageren totaal niet op wat je zegt, of ze doen alsof ze precies het tegenovergestelde horen en gaan daar op in. En dan ga je je woede toch maar op een andere manier uiten. Ik heb ook wel eens bij al zijn buren in de flat aangebeld als hij me weer eens liet staan…

      Ik hoop voor je dat hij rustig blijft. Bij mij ging het op een gegeven moment ongeveer wekelijks dat ik nog een smsje kreeg, soms wat vaker. Verder geen last gehad in de zin van zomaar langskomen ofzo. Dus op zich een goed teken dat hij zich rustig houdt!

      Liefs Sylvia

      • Ik woon naast hem!
        Ik heb nooit echt wat met hem gehad! Ik was al zijn puppy!
        Hij belde ik snelde, En als ik niet gauw genoeg op nam was hij boos!
        Een maand geleden vroeg hij mijn auto te leen en ik zei ja want als ik nee zei zorgde hij er wel voor dat ik mijn schuldig ging voelen. En hij begint: ga je dan niet janken jankerd, want jankerd zo werd ik vaak genoemd. Ik vroeg hem mij geen jankerd te noemen en de pleuris breekt uit! binnen 5 minuten gooide hij mij huis sleutels door de deur!
        Alles was leuk in het begin…maar het moest wel gebeuren op ZIJN manier, hij bepaalde….sex hebben we ook een tijdje gehad en plots stopte hij ermee, zonder enige uitleg. In het begin gaf hij mij nog wel complimentjes….later alleen maar kritiek! Vooral op mijn rijstyle en auto…En alleen maar over zichzelf praten, andere waren fout! Hij niet! Ik ben zelfs vergeleken met zijn moeder en ik wist niet of ik dat nou als een compliment moest opvatten aangezien hij geen goed woord over had over zijn moeder. En dingen zeggen tegen me (lacherig) en dat ik niet wist of hij het meende of dat hij een grapje maakte….En als ik vroeg meen je dat nou zei hij jankerd! Twee weken geleden liet ik mijn hond uit en ik kwam hem tegen ( hij had mij ook makkelijk kunnen negeren) Maar nee hij kwam naar mij toe en vertelde ( niet mij vragen hoe het met mij gaat) dat zijn hond ziek was geopereerd werd die dag en dat ze het waarschijnlijk niet zou overleven…Ik vroeg nog of ik afscheid van d’r mocht nemen en hij kwam zelfs nog! Sávonds vraag ik twee keer per bericht hoe het met haar gaat..en ik krijg GEEN gehoor. De dag daarop belde ik hem en hij nam op, ik vraag hem nog wanneer hij weer komt en hij antwoord met voorlopig niet, want ik had hem zwaar beledigt en ik was niet goed in mijn hoofd! Ik wil dolgraag weten of ik ben gedevalueerd…….want een ander heeft hij niet. Ik heb nu het idee dat hij mij straft…Ik hoop dat je mij antwoord Sylvia, want ik voel mij moeder ziel alleen.

        • Hoi Jans,

          jeetje woont hij naast je! Ik denk dat je dan van geluk mag spreken dat hij rustig blijft, want hij zou dan juist heel makkelijk weer kunnen langskomen of wat dan ook.

          Helaas weet ik zo goed hoe je je nu voelt… Je voelt je ook heel machteloos want je kan niks doen, je kunt het hem niet vragen want die narcisten houden gewoon hun bek als jij wilt dat ze praten. En die grapjes… bij mijn ex waren het ook altijd grapjes, ja het is echt grappig natuurlijk om je vriendin uit te schelden enz.

          Hoe lang had je ‘wat’ met hem? Dit moet wel heel ongelofelijk moeilijk voor je zijn dat hij gewoon naast je woont zeg… Dan zal je hem nog wel af en toe tegenkomen of niet? Je moet hem echt helemaal uit je hoofd zetten, compleet negeren, alle contact verbreken (wat klinkt dat makkelijk he, maar ik weet zelf ook dat het helaas niet zo makkelijk is maar wel de enige remedie)! En geef jezelf nergens de schuld van, dit is jou overkomen, en zie alle dingen die hij ooit heeft gezegd als leugens in zijn eigen belang, niet als waarheden! Zijn egoistische gedrag en woorden zei en deed hij met maar 1 doel: zichzelf verrijken ten koste van jou. Hij heeft een probleem, niet jij. Ga nu voor vanavond iets doen wat je leuk vindt, lekker eten bestellen, filmpje kijken, goed boek lezen of iets waar jij helemaal van kan genieten en ga ervoor, verwen jezelf, jij moet gelukkig zijn!

          Liefs en sterkte Sylvia

  2. Hoi Sylvia,

    Ik ging anderhalf jaar met hem om, in het begin zeer intensief, maar het werd hoelanger hoe minder.
    Mijn therapeut zegt dat hij nu van mij verwacht dat ik contact gaat zoeken..en als ik stil blijf hij wel gaat beginnen?? herken je dit?
    Ik lees ook vaak de narcist ontmaskerd…
    Het lijkt wel alsof hij in mijn hoofd zit.
    Hij heeft mij twee weken geleden nog bedreigt, maar tegen mijn dochter en hond deed hij aardig de volgende dag! Pfffff
    Ik ben hem al 2 weken niet meer tegen gekomen na zijn bedreiging….Ik had hem eervol ontslagen op advies van mijn therapeut..Ik had hem een bericht gestuurd en mij compleet weg gecijferd en gezegd dat we het hierbij maar moesten laten… nou dat viel bij meneer in slechte aarde. Maar ik geloof echt niet dat ik van hem afkom! Ik mag niet eens mijn telefoon nummer veranderen van de politie omdat hij mij waarschijnlijk controleert via mijn what’s app status en als hij merkt dat ik mijn nummer heb verandert dan zou hij weleens eens aggressief kon worden….want hij is geweldadig! Wat moet ik toch doen??? Liefs Jans

    • Hoi Jans,

      hij zal inderdaad wel verwachten dat jij toch weer door je knieeen gaat en jij contact gaat zoeken. Want hij gaat er vanuit dat jij hem aanbidt, dat je niet zonder hem kan. Maar dat kun jij wel. Je raakt hem nog het meeste door gelukkig te zijn, want daar kunnen ze niet tegen. Want de hele wereld is tegen ze blablabla en niemand anders mag dus gelukkig zijn als zij het ook niet zijn. De wereld maakt hem kapot (denkt hij) dus maakt hij de wereld kapot.

      Wat de politie zegt… ik heb sinds kort whats app en snap het niet helemaal. Ik dacht dat je elkaar alleen kan zien als je beide elkaars nr in je mobiel hebt staan. Ik zag al direct mijn ex in de app staan, en vreesde dat hij misschien weer contact zou zoeken als hij mij daar ook zag. Is gelukkig nog niet gebeurd.

      Kan de politie wat met de bedreiging? Heb je aangifte gedaan, weet hij dat ook? Echt heel moeilijk als hij naast je woont zeg! Belt hij vaak?

      Liefs Sylvia

  3. Hoi Sylvia, hij belt niet of komt niet langs of appt niet. Hij weet niet dat ik bij de politie ben geweest! De politie doet nu niks omdat hij nu rustig is en hun kunnen nu niks behalve advies geven. En ik wilde niet dat de politie nu iets deed. Het enigste wat hij nu doet is de trap op stampen ( want onze woonkamers liggen boven) om mij te laten weten als hij wakker is of om te laten weten dat hij thuis is! Hij speelt een psychologisch spelletje! Ik heb zijn nummer niet meer en ik kan niet kijken wat zijn status is bij what’s app, ik weet niet of hij mijn nummer nog heeft?? En alleen mensen in je telefoon lijst met what’s app kunnen je status lezen..mijn vrienden en de politie denken dat hij mijn status controleert en zou ik mijn nummer veranderen dan kan hij niet meer zien wat ik schrijf op what’s app en dan zou hij woest kunnen worden….een lastige situatie, want ik zou liever mijn nummer veranderen…maar de narcist woont naast mij helaas…..en ik ben niet binnen 6 mnd verhuist. Ik was zijn makkelijkste prooi…en die zal hij denk ik niet 123 op geven……:-((((

    • Hoi Jans,

      geen dank, als ik anderen kan helpen uit de handen van narcisten te blijven, doe ik dat maar wat graag!

      Hij probeert dus wel contact uit te lokken met dat kinderachtige gestamp… Hoe verleidelijk het ook is om iets terug te doen, doe het niet! Volkomen negeren is het beste!

      Dus als jouw nr in zijn telefoon staat, kan hij jouw status zien, ondanks dat jij zijn nr niet in je mobiel hebt staan… Eigenlijk heel raar dus! Zo heb je toch geen privacy meer tegenwoordig? Je zou hem tijdelijk kunnen blokkeren (heb ik nu net ook gedaan) en kijken of hij dan reageert. En dan later alsnog je nr veranderen. Ben je bang dat hij dan ineens voor je deur staat ofzo? Kan me wel voorstellen dat je het moeilijk vindt om je nr te veranderen omdat hij inderdaad naast je woont zeg.

      Liefs Sylvia

      • Dat klopt Sylvia, als hij mij nummer nog steeds in zijn telefoon heeft staan, kan hij nog steeds mijn what’s app status lezen en blokkeren heeft geen zin, hij kan dan niet meer appen maar nog steeds je status lezen.. Ik heb het uitgeprobeerd met een vriendin van mij om na te gaan hoe het precies allemaal werkt! En het ging de politie er om als hij niet meer kan lezen dan zou hij af kunnen gaan. En hij kan gewoon nog mij een Imessage sturen, want dat kunnen wij weer met een Iphone! Mijn nummer veranderen zou de beste oplossing zijn. Maar ik ben bang voor zijn reactie erop….mocht hij mijn nummer inderdaad nog hebben. Ik weet niet wat die gek nog kan doen??? Ik lees maar weinig op internet over de na sleep met narcisten en wat ze kunnen doen na dat je het contact verbroken hebt met ze…..hij is agressief van aard en hij heeft een wapen en dan nog hij woont naast me….hij kan zo voor de deur staan als hij wil

        • Wat balen van die whats app en Imessage!

          Maar heeft hij een wapen?! Dan kun je hem zo aangeven, maar ja je weet niet wat er dan gebeurt, of hij meteen de cel in gaat of doordraait ofzo. Jeetje meid wat heftig…

          Ik heb destijds ook veel gehad aan het Viva-forum: http://forum.viva.nl/forum/Relaties/Narcistische_man_Ik_weet_het_niet_Maar_wat_een_chaos/list_messages/158915
          Misschien heb je er wat aan, er is oa ook te lezen over die nasleep.

  4. Hoi Sylvia,

    Ten eerste wil ik je een gelukkig nieuw jaar wensen.
    Ik moet werken want ik heb geen zin om thuis te zijn.
    Ik ga bijna twijfelen of hij geen rat is!!!! omdat hij nu zo rustig is…..:-(
    Dat ik misschien wel ziek ben…..Ik heb het de laatste paar dagen erg moeilijk en ik ben zeer onrustig!
    Narcisten pesten toch? die laten je toch niet met rust? Of straft hij mij zwaar met de beroemde Stilte behandeling….
    Ik probeer mijn zegeningen te tellen wanneer dag voorbij is dat ik hem niet ziet of hoor! (en dat is wat als je naast elkaar woon) Maar het is aan de andere kant ook verschrikkelijk…Hij heeft mij ge-destabiliseert! Ik voel mij niet veilig op straat en on zeker. Ik merk het zelfs in mijn werk en dat vind ik echt heel erg. En over dat wapen: Ik weet 100% zeker dat het nu bij zijn “vriend” ligt. En dan neemt de politie ook geen risico en zeker niet als hij het toch niet in zijn huis heeft. Mijn therapeut gaf mij het advies vooral niet vrolijk te kijken als ik mijn hond uitliet. Want dan denken ze dat je weer vol van energie zit zodat ze weer gaan proberen terug te komen en je op nieuw uit te zuigen. Want ik begreep dat Narcist net boemerangen zijn die terug blijven komen….( ik weet niet of dat klopt) We zien wel……liefs Jans

    • Hoi Jans,

      ik wens jou ook een gelukkig nieuwjaar toe!

      NEE jij bent niet ziek, HIJ is ziek. Dat hij zo rustig is, is onderdeel van zijn vernietigingsplan, die beroemde stiltebehandeling ja. Daarmee probeert hij jou in verwarring te brengen, dat jij inderdaad gaat denken dat het aan jou ligt en dat je contact zult zoeken. Ik heb van de mijne al een tijdje niks meer gehoord (laat ik het niet te hard zeggen) dus het kan best dat hij jou ook vanzelf wel met rust gaat laten. Vertrouw daarop. Probeer zoveel mogelijk naar het positieve te kijken, en naar jezelf ipv hem.

      Er zit wel wat in, in dat advies van je therapeut. Zeker gezien dat wapen, is het volgens mij best een goed idee om te doen alsof je ongelukkig bent als je hem tegenkomt. Want straal je van geluk, dan raak je hem vol, en zal hij weer toeslaan. Goeie therapeut heb je ;-)

      Vind het wel ongelofelijk eng klinken, ‘dat ze denken dat je weer vol energie zit en weer gaan proberen om je uit te zuigen’! Brrr!

      Liefs Sylvia

  5. Hey Jans,

    Ik denk dat narcisten niet noodzakelijk altijd stalken eens de relatie gedaan is. Ik volg dit forum en andere nu ongeveer een 3 tal maanden en ben er 100 % zeker van dat ik met een echte “rat” te maken heb gehad.

    Sedert het tussen ons gedaan is, heeft de rat eigenlijk slechts één keer terug uit eigen beweging met mij contact gezocht. Nochtans ben ik er ook bijna zeker van dat hij op dat moment ook niemand anders had, ik denk een narcist kennende dat die daar dan ook gewoon geen geheim van maken.

    Ik ga ervan uit dat hij mij zeker nooit gespaard heeft…

    Bij ons was het eigenlijk zo dat hij had gesolliciteerd en uitgenodigd was voor een gesprek voor een job in het buitenland zonder mij ervan in te lichten (terwijl we gingen samenwonen), hij wou volgens mij mij even “on hold” zetten zodat hij indien hij de job niet had, kon terugkomen…

    Op een bepaald moment had hij me gebeld en gaf hij inderdaad ook de indruk dat hij er nog aan dacht het nogmaals te proberen met mij. Ik heb toen heel fel gereageerd naar hem toe (dat hij zeker gek was en dacht dat ik in een doosje zat te wachten op hem) en hem een lange mail gestuurd waarin ik zei dat ik veel gelezen had over narcisme en hem wel door had.

    Moet wel zeggen dat als ik erna nog eens een sms stuurde (ik geef toe, ik had het heel moeilijk en wou ergens maar niet geloven dat hij echt ZO slecht was) reageerde hij wel direct.

    Ook belde hij me dan ineens wel op en begon hij eerst heel begripvol en rustig tegen mij te praten en toen na 5 minuten begonnen terug de verwijten; “dat ik altijd ruzie maakte, dat HIj daar niet gelukkig van werd” en toen een heel geraas over hoe moeilijk zijn leven was. Hoe hij niet aan een relatie met mij begonnen was die zo zou eindigen maar uiteraard “door mijn gedrag” ging dat niet .

    Toen hij dan ook nog zei dat hij eigenlijk wel belangrijkere dingen aan zijn hoofd had (waarmee hij doelde op zijn financiële zorgen), voelde ik me weer zo gekleineerd dat ik besliste zijn gsm nr te wissen, hem te blokkeren op facebook en hem nooit meer te contacteren.

    Ik had echt het gevoel dat hij me uitlachte omwille van mijn liefdesverdriet ! alsof hij me eigenlijk belde om energie te putten uit mijn verdriet.

    Echt akelig !! Alsof ik mij moest verantwoorden omwille van het feit dat ik af zag van een relatie die gedaan was.

    Ik voelde mij weer zo onbegrepen, zo precies uitgelachen dat ik echt de lijn eronder getrokken heb. Van nature ben ik iemand die het niet kan vatten dat ik een jaar met iemand geslapen heb, lief en leed gedeeld heb en dat die dan zo anders blijkt te zijn.

    Het is alsof hij voelde dat zijn ballonnetje doorprikt was en ik gewoon als een vod werd weggegooid.

    Het is vooral dat gevoel dat pijn doet. Dat is het net met narcisten. Een relatie die gedaan is, is altijd pijnlijk maar zij doen er precies alles aan om dat pijnlijk gevoel te versterken. Niet een keer krijg je het gevoel dat ze echt om je gegeven hebben waardoor het allemaal zo verloren lijkt…

    Voor mezelf ga ik ervan uit dat het nu eenmaal gebeurt is om een reden, om sterker in het leven te staan misschien.
    Ik ben benieuwd wat 2013 brengt !!

    Veel sterkte en ik ben oprecht zo blij om me begrepen te voelen !

    • Hoi S,

      ja, daar kun je wel eens gelijk in hebben, dat ze er geen geheim van maken als ze vreemdgaan… Want inderdaad, hij zal je niet sparen, hij zal dan juist opscheppen om jou nog verder te pijnigen. Mijn ex zei wel vaak dat hij zo alle vrouwen kan krijgen, dus ja, dan had ook hij daar geen geheim van gemaakt als hij echt iemand gehad zou hebben. Of was hij stiekem misschien toch bang dat ik dan echt zou vertrekken? Aan de ene kant denk ik niet dat hij vreemdgegaan zal zijn, ik moest de hele tijd maar komen opdraven, dus wanneer zou hij daar tijd voor gehad hebben? Maar zijn opmerkingen over zulke dingen doen me wel twijfelen… Ik was tenslotte ook weer niet 24/7 bij hem omdat we niet samenwoonden.

      Ik weet nog dat we een keer een vrouw tegenkwamen die hem kende. ‘Wat lang geleden zeg dat ik jou zag! Ik heb je wel gemist hoor, ik heb je gemist’ zei ze. Vervolgens mompelden ze iets tegen elkaar wat ik dus niet verstond, het ging zacht en zo snel ineens, en weg was ze weer. Toen ik vroeg wie dat was, zei hij: gewoon die woont in de buurt. Ik was er flink beroerd van, ik vond haar reactie niet bepaald klinken als een vage kennis, maar meer als een ex/minnares ofzo. Ik weet wel dat ik een paar dagen later ‘s morgens vroeg onverwachts naar hem toe ging, om te kijken of zij er niet toevallig was. Maar ik kon verder niets, ik wist geen naam, helemaal niks van dat mens. En ik las ooit een sms in zijn mobiel van iemand: leuk dat ik je zag ofzo, jammer dat we niet konden praten. Hij zei gewoon niks toen ik hem ermee confronteerde, ja van alles, maar geen antwoord op mijn vraag. Sindsdien wiste hij altijd ieder gesprek en bericht uit zijn mobiel. Hij hield ook in de gaten dat ik zijn mobiel niet ging checken. Ging hij douchen, zijn mobiel lag dan op tafel, en dan zei hij: ja ga maar lekker kijken hoor. Natuurlijk was alles dan leeg, niks stond er nog in.

      En schiet me weer wat idioots te binnen: zaten we een keer aan de telefoon, weet niet meer waar het over ging. Ja ik heb hier 2 dames bij me liggen hoor, zei hij als ‘grap’. De eerste keer denk je toch nog: zou het…? Maar later kwamen die denkbeeldige dames nog heel vaak naar voren. Belde ik hem bijv. en vroeg wat hij deed ofzo, en dan was het: o ik lig te slapen, met die 2 dames weet je wel… Meedere keren had hij het erover.

      Wat een rotstreek zeg van die sollicitatie! Alleen maar aan zichzelf denken en jij moet je maar aanpassen. En hij zal inderdaad energie geput hebben uit jouw verdriet, dat uitlachen is echt zo typerend voor narcisten.

      En wat je zegt, dat het gebeurd is met een reden: ik denk dat ook wel. Ik ben nu ook wel gelukkiger en geniet meer van alles, ik ben aan de ene kant wel positiever geworden. Vroeger maakte ik me druk om elk klein dingetje, maar ja je wordt ook snel gestresst als je ondertussen van binnen wordt vernietigd door zo’n narcist. Dan word je al chagerijnig als je bij wijze van spreken je pen laat vallen… Ik leef nu echt met de dag, geniet van het moment (en dus veel meer dan ooit), want echt: het voelt alsof ik na 4 jaar ben vrijgekomen uit de gevangenis. Ik voel heel erg de drang om alles in te halen wat ik toen niet kon doen. Ben ook veel makkelijker geworden met alles.

      Alles gaat erom dat je geniet van het leven en dat laten we ons niet langer afpakken door die narcisten!

      Ik wens jou ook alvast een gelukkig nieuwjaar toe!

      Liefs Sylvia

  6. Hey Jans wat een verschrikkelijke situatie,nadat mijn narcist de deur uit was,ik was ing.alweer 1,5 jaar alleen,werd ook ik op een buurman verliefd, dat was heel heftig,ik had al een poos dat ik dacht hmmm:(( nou samenwonen is mijn ding niet,gaandeweg
    ontdekte ik ,ik was net verhuist en hij had mij uit de kunst geholpen,kwam ook hij erg raar en vreemd uit de hoek,en je raadt het vast ook hij was een NARCIST!!! help,
    heb gezegd wat ik van hem vond,heeft zich letterlijk over mij verrijkt,dat vondie niet leuk om mijn mening over hem te horen,herkenbaar he??
    en hanterrt nu de totale stilte behandeling,gelukkig zijn we geen buren meer,Jans ik leef met je mee en heb respect voor je,grtjsWilma

  7. Beste mensen,

    Ik ben Elke, 21 jaar oud en graag had ik jullie visie geweten over het verhaal dat ik met jullie wil delen.

    In 2007 heb ik mijn ex (sinds augustus 2013) voor het eerst ontmoet op de middelbare school (toen beide 13 jaar). Sinds het eerste moment dat we elkaar zagen was er een klik zoals ze zeggen, we hebben dan ook heel even ‘een relatie’ gehad maar deze heb ik verbroken omwille v/h gevoel dat er iets was waardoor ik hem niet volledig kon vertrouwen. Een jaar later ben ik op een andere school begonnen. Sinds dan tot augustus 2012 heb ik iedere keer als hij vroeg af te spreken het op de laatste knipper afgezegd vanwege het vertrouwen. In augustus 2012 heb ik de stap gewaagd en zijn we samen weg geweest. We hebben na ons afspraakje elkaar nog zeer regelmatig gehoord (zo een 2 weken) tot dat ik het contact verbrak (ja, terug omdat ik niet zeker wist of hij het werkelijk meende met mij). Na 4 maanden denken over ‘ons’ en wat ik voor mezelf wou heb ik terug contact opgenomen met hem en hebben we afgesproken, sindsdien tot augustus 2013 zijn we een koppel geweest.

    In het begin van onze relatie verliep alles super, er was respect, waardering, bescherming en ik had er een veilig gevoel bij. Toen we 3 maand samen waren vroeg hij me samen te gaan wonen (hij woont al sinds zijn 18 niet meer bij zijn ouders) , dit heb ik vriendelijk geweigerd omdat ik nog studeerde en daar had hij begrip voor. Naarmate onze relatie vorderde begon hij alsmaar meer dingen te zeggen en te doen waarvan een ‘normaal’ persoon raar zou van opkijken:
    na het behalen van mijn theoretisch rijbewijs was zijn eerste reactie : ‘Ah, nog altijd minder dan mij’ maar een halfuurtje later stond hij wel met een cadeautje en taart voor mijn deur. Heb een zwangerschapstest genomen en daar leek hij op het eerste zicht begrip voor te hebben maar toen ik hem, puur uit nieuwsgierigheid, vroeg wat hij zou doen moest ik zwanger zijn reageerde hij als volgt: ‘Trek je plan.’
    We zijn eens gevallen met een gehuurde bromfiets waarna ik later hoorde dat zijn eerste gedachte was ‘de waarborg’, dit wetende dat ik onder de bromfiets en hem terecht was gekomen. Hij vroeg me of hij naar mijn dansles kon komen kijken (later ontkende hij dit) waarna hij tegen mij niets zei hoe hij het vond maar de dag daarna op facebook wel liet weten aan iedereen hoe goed hij het wel niet vond.

    Niet alleen naar mij maar ook andere mensen behandelde hij niet zoals het hoort.
    Zo belde hij een werkgever op om te zeggen dat 2 van zijn werknemers niet aan het werk waren (hij vond dat dit kon omdat hij bevriend was met de werknemer en hij er af en toe ging helpen). Hij vond het ook meer dan normaal dat hij als 20-jarige nog aan de borsten van zijn mama kwam… Hij vond het ook meer dan normaal dat hij zijn auto mocht parkeren op de plaatsen van de taxi’s aan het ziekenhuis.

    Na een tijdje met zijn stiefzus te hebben samen gewoond is hij alleen gaan wonen. Dit is de eerste keer dat hij echt voor alles alleen moest zorgen (geen kosten delen e.d.). Hij had schrik, logisch, dat hij niet ging rondkomen maar kort na dat hij was verhuisd sprak hij al over het kopen van een Porsche Cayenne en kocht hij ook alsmaar korter op elkaar dure dingen aan. Hij is heel impulsief in die dingen.

    We zijn samen met zijn ouders en zijn stiefzus + haar vriend op vakantie geweest waar hij onrechtstreeks liet weten dat hij niet zo happy was met ons seksleven… Ik voelde me echt vernederd (blijkbaar besprak hij dit ook met zijn stiefzus en mama). Nadat ik was uitgevlogen tegen hem wou hij het uitpraten… met alle mensen erbij. Vriendelijk vroeg ik er over op te houden en zei ik het later te willen bespreken als we alleen waren met als het gevolg dat hij in een woede wegliep… ik had de tranen in mijn ogen.

    Een paar maand daarvoor had hij een poesje gekocht, omdat haar broertje erbij kwam (was mijn katje) werd er besloten een grotere drinkbak te kopen. We kwamen overeen maar toch kocht hij een andere. Misschien lijkt dit nu onnozel maar je kunt niet gaan samenwonen als je al met zoiets niet op je partner kan rekenen.

    Hoe langer we samen waren hoe tegenstrijdiger hij deed en hoe minder ik voelde dat hij echt om me gaf. Doordat ik het gevoel had dat er iets niet klopte (naar mijn gevoel was hij bezig met iemand anders) kon ik ook niet echt intiem met hem zijn, zelfs een knuffel voelde niet meer gemeend aan.

    We hadden 1 afspraak gemaakt in het begin: wees altijd eerlijk, ook ziet 1 van ons 2 het niet meer zitten. Naar het einde toe zei hij steeds meer dat ik niet in zijn berichten mocht kijken (wat ik al niet deed, zag er ook geen rede toe) maar door deze uitspraak bevestigde hij wel mijn vermoede…

    Meer en meer deed hij koud en afstandelijk met af en toe nog dat warme gevoel (maar gemeend?) wat me in een achtbaan bracht. Ik ging denken dat ik iets verkeerd had gedaan of gezegd maar iedere keer als ik dit vroeg zei hij van niet.

    Hij is en België geboren (Belgische ouders) maar door omstandigheden op zeer jonge leeftijd met zijn mama verhuisd naar Marokko waar hij heeft gewoond tot zijn 13de. We zouden samen op vakantie naar Marokko zijn gegaan maar uitleg over de samenleving e.d. in Marokko wou hij mij niet geven (ik ben nog nooit naar Marokko geweest).

    Na lang nadenken heb ik het eind augustus gedaan gemaakt maar niet omdat ik hem niet meer graag zag/zie maar omdat het mij enorme uitputte en ik niet meer wist waar ik stond in onze relatie. Er was geen zekerheid meer, het was alsof ik op een achtbaan zat. Ik ging wel nog langs bij hem voor mijn katje. Een van de laatste keren vroeg hij nog of ik seks met hem wou waarop mijn antwoord was: ‘Nee, binnen een maand zal je wel iemand vinden’, hierop lachte hij venijnig en zei hij: ‘Je bent zo naïef.’ De dag voor hij naar Marokko vertrok hebben we nog lang gebeld met elkaar. Toen stelde hij mij de vraag of ik een oogje had op iemand, nee, waarop ik hem hetzelfde vroeg, ook zijn antwoord was neen. De dag dat hij terug was van Marokko had hij een relatie…

    Ze zijn nu bijna 3 maand samen en zullen hoogstwaarschijnlijk gaan samenwonen… ( kapaza: verkoop zetel wegens verhuis)

    Nu stel ik me de vraag of hij narcistische trekken heeft of een narcist is… Ik weet dat ik hem niet kan helpen en eigenlijk verdiend hij het ook niet na alles wat hij gezegd en gedaan heeft maar toch zou ik het graag willen weten.

    Bedankt!

    • Hoi Elke

      Wat Ge zegt is het moeilijk te beoordelen voor een buitenstaander of het wel om narcisme gaat. De tip die ik je kan geven (Ge heeft de belangrijkste al gegeven: geen energie meer insteken) is om zoveel mogelijk te lezen over narcisme. Alleen dan kun je voor jezelf een conclusie trekken.

      Pas alleen op met internet, omdat ervaring leert, dat veel narcisme-goeroes eigenlijk geen haar beter zijn dan de groep narcisten die ze beschrijven. Ze zijn eigenlijk alleen op zoek naar mensen die al slachtoffer van een narcist zijn. Wees daarom altijd zeer kritisch op mensen die met narcisme bezig zijn en val niet zomaar voor praatjes die veel beloven. Kijk altijd of mensen werkelijk doen wat ze zeggen, en zeggen wat ze doen (congruente mensen).

      Er zijn twee boeken die ik je echt kan aanraden, maar ik weet niet of ik de links hier mag plaatsen. Het gaat om het boek van Iris Koops, herstellen van narcistische mishandeling; en het boek van Jan Storms, destructieve relaties op de schop. Ik verdien overigens niets aan beide boeken :) maar ik heb aan beide enorm veel gehad.

      Als laatste tip: er zijn verenigingen en sites waar je lid van moet worden om informatie te krijgen. Steek dat geld liever in boeken dan in deze clubjes en sites (eigen ervaring).

      Veel succes en sterkte

      Fred

      • Dag Elke,

        Ik lees weer even, want benieuwd natuurlijk. Wat Fred hier zegt is ook zo vind ik. Lees alles wat je kan vinden over narcisme maar wees kritisch. Sites die jou meteen al in de ‘vreselijke-slachoffer-rol’ zetten, moet je voor oppassen en dan vooral ook als ze geld gaan vragen om lid te worden van hun club. Mensen die echt met je begaan zijn hoeven daar geen geld voor en duwen je ook niet in een slachtofferpositie. Die zetten alleen alles in om je daar uit te halen. De sites die Fred noemt zijn heel informatief, zo ook de site waar je nu op zit. Maar ik wil je waarschuwen. Dit is een wereld waar je ongewilt te lang in kan blijven hangen. Ik lees dat je nog jong bent. Lees vanalles maar ga dan verder.Trek je conclusies en leer hiervan door nooit meer dezelfde fout te maken. Het land van narcisme en psychopathie is het land van de duisternis en geloof me, daar moet je zo snel mogelijk uit verdwijnen. Dus loslaten die jongen maar nadenken over waarom dit jouw is overkomen. En vooral; lekke uitgaan en het leven opzoeken!!
        Succes, Ge

  8. Dag Elke,

    Ik ben weer even aan het rondneuzen op de sites over narcisme die ik graag bezoek en lees jou verhaal.
    EÉn ding springt er voor mij uit. Jouw ex peilde eerst bij jou of je een oogje op een ander had. Daarna blijkt hij zelf een nieuwe vriendin te hebben.
    Mijn narcistische ex deed precies hetzelfde. Ze bleek achteraf al een half jaar contact met die jongen te hebben zonder dat ik dit wist.
    Of jouw ex een narcist is, is niet te beoordelen van een afstand. Maar wat jij schrijft over hem lijkt er wel op. Wat belangrijk is volgens mij is, dat jij jezelf heel serieus neemt. Wil ik dit? Vind ik dit acceptabel? Voldoet dit aan mijn waarden en normen?
    Jij geeft zelf het antwoord eigenlijk al in je schrijven.
    Verdoe dan verder geen tijd aan zo iemand als jouw antwoord op deze vragen NEE is. Het maakt dan niet uit of hij narcist of wat dan ook is.
    Hij maakt jou niet gelukkig en heeft je al meerdere keer diep teleurgestelt.
    Je bent jong. Trek je plan en verdoe hier geen tijd en energie meer aan zou ik zeggen. Je kunt je dan later -of nu- misschien beter afvragen waarom je nou juist op zo’n type jongen bent gevallen. Veel mensen die op deze types vallen hebben zelf een moeilijke jeugd gehad met verwaarlozing en/of mishandeling.
    Voor deze mensen is het goed dit eens te onderzoeken.
    Ik heb wel een tip voor je. Kijk eens op de site van Ammy van Bedaf (ja beetje aparte naam;-); loslaten.nu. Ze heeft rechtsboven gratis downloads die wat dit betreft erg leerzaam kunnen zijn.
    Succes en sterkte!

  9. Allemaal zo herkenbaar. Ik faal zo vaak in het negeren en belandt vaak terug in die neerwaarste spiraal waar ik telkens terug uit moet kruipen. Ik wil van hem af maar een deel van mij kan het op de een of andere manier toch niet verdragen hem met een ander te zien of geen berichten te krijgen als ik vraag om dat niet te doen, dan ben ik lastig omdat hij dat dan voor een keertje daadwerkelijk neit doet. Ik schommel constant tussen willen en niet willen, tussen verstand en gevoel. Ik ben doodop!

  10. Spijker op de kop….en door het hart. Zoveel herkenning. Ik hoor nu niks 10 dagen, had zelf rust gevraagd… maar ben er toch ziek van dat ik niks hoor en mis hem zo erg. Hoe moet dat nou vlgs mij kom ik niet los. Ik wil wel maar hart schreeuwt ook nee. Ben leeg, eet niet en zo verdrietig.

    • zo herkenbaar, zo maakte ik het ook al een paar keer mee, je wil dat hij je met rust laat maar zit elk moment op een biecht te wachten, …..

  11. Dag Elke, al maanden weet ik dat mijn beste vriend een echte narcist is, ik heb hem graag, zie hem graag, ben er verliefd op maar besef reeds van in het begin dat ik hem ken, zo’n 18 maanden geleden, dat dit nooit mijn ideale levenspartner kan worden, een toekomst met hem heeft geen kans. Soms gaat het weken goed maar ik kan nooit op hem rekenen voor 100%. Een afspraak kan een half uur vooraf gewoon door hem met een smoes, een leugen, zomaar afgezegd worden, nu reageer ik daar zelf niet meer op, maar het geeft me nooit een veilig gevoel, hij houdt me ook hiermee aan het lijntje omdat hij er toch vanuit gaat dat ik hoe dan ook op hem wacht. Sind een paar weken heeft hij een nieuwe vriendin, een lief, ik noem haar zijn nieuw slachtoffer …. Hij blijft evenzeer met mij afpreken, blijft slapen, liegt en bedriegt en weet zichzelf steeds goed te praten. Als ik ook maar iets verkeerd zeg die hem niet zint dan wordt hij kribbig, onrustig, boos, woedend tot agressief …. eng !! En anderzijds hemelt hij me op meestal voor of tijdens een afspraak, vooral met voorbedachte rade om iets te kunnen verkrijgen, seksueel, financieel, materieel ….. En dan dat beloven, beloven, …. maar zelden tot nooit uitvoeren van de beloften !! Ik ben het kotsbeu, ik lees al maanden alles over narcisme en weet het zo zeker, hij is het en ik ben één van zijn slachtoffers. Ik wil geen ruzie, wil op een mooie manier afscheid nemen en de relatie stilletjes laten uitdoven, maximum een week liet hij me gerust, dan weer een smsje, een afspraakje, enz …. Steeds opnieuw ga ik door de hel achteraf, wanneer ik weer gedumpt, afgewezen, of totaal in/door stilte vernederd word. Ik heb hem meer dan 100% door, ken hem op alle manieren, weet heel van hem, ook achter de schermen kan ik hem volgen, zijn daden, leugens ….. Onlangs weer een woedeaanval over me heen gehad. Met de daver op mijn lijf vertrokken, gevlucht … hij verwijt, kleineert, luistert niet, geen interesse, en daarna plots na een verkeerde (denk ik) reactie van mezelf de woede uitbarsting …. Nu wil ik echt breken, heb het hem geschreven, ik kan er niet meer mee leven, loop depressief, moe, alleen met mijn gevoel, pijn in mijn lichaam, terwijl ik anders een positieve levenslustige vrouw ben. Ik steek er zoveel tijd en energie in, en laat het om andere dingen te doen, hij overheerst en domineert onbewust steeds mijn gedachten en gevoelens. Ik ben bang dat als hij me opnieuw sms’t één dezer dagen ik weer zal reageren, …. Help me, hoe kan ik hier met een positief en goed gevoel van loskomen, ik wil geen conflict, geen ruzie, maar ik ben het zo moe, hoe graag ik hem ook had en zag. Mijn verstand zegt neeeen, stop ermee! en mijn gevoel twijfelt nog ….. Help !! Mia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>